Si cunta chi nà vota arreri a chiesa i San Giuvanni, ci stava unu chi ci ricivunu “‘Ninu u quarararu”. E stu cristianu quandu c’era a luna china, duvintava lupu pinaru e quandu si tramutava, jiva giriandu strati strati.
Era stasgiuni e ci fù un cristianu chi si stava ricugghiendu à casza. Commu ‘rrivà vicinu a chiesa rò Rusariu, doppu chi sunà a menzanotti, ‘ntiszi nà pocu i lamenti commu quandu ci su i cani savvaggi ndè campagni. E si scantà! Tutta nà vota, visti nesciri a unu tuttu piruszu chi fujiva pi si ‘llanzari. Illu, commu capì chi era un lupu pinaru, si ndi ‘cchianà supra à scarunata rù Rusariu picchì i lupi pinari, ‘cchiù ri tri scaruni, n’è ponu ‘cchianari. Doppu un picì, commu u lupu si stancà, stu cristianu fici un satu e cuminzà a fujiri e si ndì chianà vessu à Santa Cruci chi è macari chiamata “A Cruci tirinnanna” picchì e tempi ì nà vota, a ficiunu pì si scampari ri lupi pinari, ndò menzu ri du strati chi si ‘ncruciunu.
Stu lupu u ‘ssicutava e illu si ‘brancicà supra i canari i nà caszotta pi non si fari pigghiari. E ristà là supra ‘nzina i matinati.